[ آن ] كه آب دهنش مىرود از پيرى : شيخ ماج ( السّامى / 182 ) آن كه شانه‌اش درد كند : المعثوم ( ملخّص / 99 ) آن كه بول باز نه‌ايستد : البوال ( السّامى / 62 ) آن كه پشتش درد كند : ظهر ( السّامى / 78 ) آن كه دير پير شود : المخلد ( السّامى / 85 ) آن كه ستور را علاج كند : البيطار و المبيطر و البيطر و البيظر ( السّامى / 238 ) آن كه هميشه حايض بود : المستحاضة ( السّامى / 220 ) آن گشادگى كه ميان انگشت چهارم و انگشت خرد باشد : البصم ( تاج / 61 ) آن گشن كه بول بويد : الآبى ( تاج / 45 ) آن مرد كه ورا ختنه نكرده باشند : الاغرل ( تكملة / 108 ) آن [ تب ] كه بازنيافتد : المطبق ( المرقاة / 66 ) آن [ تب ] كه بلرزاند : النّافض ( المرقاة / 65 ) آنان كه آب از بينى ايشان همى رود : الذّن ( قانون / ج 3 / 1598 ) آنان كه آماس جگر دارند : الكبد ( قانون / ج 1 / 527 ) آنان كه اسهال شكم دارند : المذر ( قانون / ج 2 / 718 ) آنان كه انگشتان پاى بر هم افتاده دارند : الوكع ( قانون / ج 2 / 1059 ) آنان كه بر پشت پاى لكى دارند : الفرز ( قانون / ج 2 / 718 ) آنان كه بوى نيابند : الخشم ( قانون / ج 3 / 1575 ) آنان كه به جماع مايل نباشند : المناجيف ( قانون / ج 3 / 1157 ) آنان كه پاشنه‌ها به هم نزديك دارند و ساق‌ها دور : الفحج ( قانون / ج 1 / 369 ) آنان كه پشت بينى برآمده دارند : الكرم ( قانون / ج 3 / 1575 ) آنان كه پلك ستبر دارند : البخص ( قانون / ج 2 / 889 ) آنان كه چشمشان پليدى گرفته بود : الرّمص ( قانون / ج 2 / 890 ) آنان كه ختنه كرده نباشند : الغرل ( قانون / ج 3 / 1444 ) ، الجرامقة ( قانون / ج 3 / 1211 ) آنان كه خلم از بينى ايشان فرومىآيد : المخط ( قانون / ج 2 / 965 ) آنان كه دندان‌ها اوفتاده دارند : اللّطع ( قانون / ج 2 / 1059 ) آنان كه دندان‌ها ناهموار دارند : الشّغو ( قانون / ج 3 / 1828 ) آنان كه سر بينى بريده دارند : الشّرم ( قانون / ج 3 / 1575 )